Πάνω από 60.000 (!) τα κενά στα σχολεία…

 

ü Να καλυφθούν όλες οι ανάγκες στην εκπαίδευση με μόνιμους διορισμούς. Μονιμοποίηση όλων των αναπληρωτών!

ü Καμία απόλυση συναδέλφου. Εξίσωση δικαιωμάτων μόνιμων και αναπληρωτών!

 

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Η υπουργός παιδείας ανακοίνωσε ότι μέσα στο καλοκαίρι του 2021 θα πραγματοποιηθούν 11.700 μόνιμοι διορισμοί εκπαιδευτικών στη γενική εκπαίδευση. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός έσπευσε μάλιστα αμέσως μετά να «τουιτάρει» για το πόσο περήφανος νιώθει που πραγματοποιούνται διορισμοί μετά από 12 χρόνια…!!!

Είναι τεράστιος εμπαιγμός και κοροϊδία να μιλάει η ΝΔ για 12 χρόνια αδιοριστία, όταν με συνειδητή πολιτική επιλογή τόσο της σημερινής κυβέρνησης όσο και των προηγούμενων ΝΔ-ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ αλλά και ΣΥΡΙΖΑ συντηρούσαν αυτή την άθλια κατάσταση.

Εδώ και χρόνια ο κανόνας είναι τα σχολεία να ξεκινούν με τεράστιες ελλείψεις, να μην μπορούν να φτιάξουν πρόγραμμα μέχρι και τον Νοέμβρη, πανελλαδικώς εξεταζόμενα μαθήματα να μη διδάσκονται ακόμα και μέχρι τα Χριστούγεννα, ολόκληρα σχολεία, ειδικά στις απομακρυσμένες περιοχές να αδειάζουν από εκπαιδευτικούς κάθε Ιούνιο. Δεν έχουν κανένα δικαίωμα, αυτοί που έβαλαν ως Κυβέρνηση το χεράκι τους για να διαμορφωθεί αυτή η άθλια πραγματικότητα, να εμφανίζονται σήμερα ως σωτήρες, ως φιλεύσπλαχνοι που δήθεν νοιάζονται για την αναβάθμιση της εκπαίδευσης.

 

Και για να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι:

Τη φετινή σχολική χρόνια προσλήφθηκαν 52.000 αναπληρωτές εκπαιδευτικοί, ειδικό εκπαιδευτικό και βοηθητικό προσωπικό για να καλύψουν τις στοιχειώδεις ανάγκες λειτουργίας της εκπαίδευσης και όλα αυτά με 25άρια τμήματα, με τις περικοπές (ωρολόγιο πρόγραμμα Γυμνασίου, ολόκληρων μαθημάτων και αντικειμένων) σε ισχύ, με ακάλυπτα κενά μέχρι το τέλος της σχολικής χρονιάς π.χ. στην παράλληλη στήριξη. Ταυτόχρονα, φέτος έκαναν αίτηση για συνταξιοδότηση περίπου 8.000 εκπαιδευτικοί. Με το «καλημέρα», λοιπόν, η σχολική χρονιά 2021- 2022 ξεκινάει με 60.000 κενά σε εκπαιδευτικούς.

Η κατάσταση που διαμορφώνεται είναι πρακτικά μη διαχειρίσιμη!! Τα σχολεία είναι αδύνατον να λειτουργήσουν με αυτούς τους όρους. Η διόγκωση των συμβασιούχων σε τέτοια μεγέθη δημιουργεί δυσκολίες ακόμα και στο ίδιο το Υπουργείο Παιδείας.  Οι 11.700 διορισμοί που εξήγγειλαν είναι οι 10.500 (+1200) που υπόσχονταν εδώ και χρόνια η προηγούμενη και η σημερινή κυβέρνηση.

Οι διορισμοί αυτοί σε καμία περίπτωση δεν αντιμετωπίζουν το πρόβλημα των χιλιάδων ελλείψεων, το πρόβλημα της γενίκευσης της ελαστικής εργασίας -με ότι αυτό σημαίνει για τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών. Η κυβέρνηση σε καμία περίπτωση δεν έχει σκοπό να καλύψει τις πραγματικές ανάγκες των σχολείων. Τον Σεπτέμβριο του 2021 θα χρειαστούν πολύ πάνω από 45.000 αναπληρωτές. Οι συνάδελφοι που θα μονιμοποιηθούν δεν είναι άλλοι από αυτούς που εδώ και 15 χρόνια δουλεύουν στα σχολεία, που γυρίζουν όλη τη χώρα από άκρη σε άκρη και αναπληρώνουν τον εαυτό τους, που είδαν να τσακίζεται η προϋπηρεσία τους από το ν. Γαβρόγλου, που μπήκαν σε ένα ακριβοπληρωμένο κυνηγητό προσόντων. Χιλιάδες συνάδελφοι μας, η πλειοψηφία των συμβασιούχων, θα δουν «το τρένο των διορισμών» να χάνεται. Χιλιάδες που δουλεύουν για χρόνια εύλογα αναρωτιούνται αν και πότε θα ξαναγίνουν διορισμοί, για πόσα χρόνια ακόμα θα εργάζονται ως συμβασιούχοι, για πόσα χρόνια θα είναι όμηροι των εκάστοτε κυβερνήσεων. Πολλοί θα μείνουν εκτός διορισμών και εκτός δουλειάς εξ αιτίας των αδικιών του νόμου λαιμητόμου του ΣΥΡΙΖΑ που άφησε άθικτο η Ν.Δ.

 

Ένας είναι ο δρόμος για τους εργαζόμενους: Ο αγώνας για μόνιμη και σταθερή δουλειά, για μόρφωση και ζωή με δικαιώματα!

 

Οι αγώνες των εκπαιδευτικών και ιδιαίτερα των συμβασιούχων, η πάλη των Συλλόγων και των ΕΛΜΕ, όλα τα προηγούμενα χρόνια έφεραν στην επιφάνεια το ζήτημα της ελαστικής εργασίας, το ζήτημα των επιπτώσεων της αδιοριστίας στα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών. Ανέδειξαν σε όλη την κοινωνία το πρόβλημα, στρίμωξαν και την προηγούμενη αλλά και τη σημερινή κυβέρνηση, γιατί το αίτημα για μόνιμη και σταθερή δουλειά, για μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων που εργάζονται στην εκπαίδευση τα τελευταία χρόνια είναι δίκαιο, είναι ρεαλιστικό. Αυτοί οι αγώνες έδωσαν και κάποιες μικρές νίκες όπως την άδειας ανατροφής, την άδεια για σοβαρές ασθένειες κ.α. Όλα αυτά τα χρόνια τίποτα δεν μας χαρίστηκε!

Οι νέοι συνάδελφοι χρειάζεται να πάρουν θέση στον αγώνα. Είναι η μόνη διέξοδος. Κλείνουμε τα αυτιά μας στα καλέσματα των σειρήνων που τόσα χρόνια μας θέλουν διασπασμένους τον καθέναν στην υποπερίπτωσή του ή την ομάδα του...Το παιχνίδι της αντιπαράθεσης για τις κατανομές μεταξύ των κλάδων, που καλλιεργείται σκόπιμα από την κυβέρνηση αλλά και δυνάμεις μέσα στο κίνημα στοχεύει στο να αποπροσανατολίσει από την ανάδειξη των πραγματικών αναγκών της εκπαίδευσης (βλ. συνημμένο πίνακα αναπληρωτών 2020 -2021), από τη διεκδίκηση της κάλυψης όλων των κενών και της μονιμοποίησης όλων των συμβασιούχων. Είναι βαριά εκτεθειμένοι απέναντι στον κλάδο και ιδιαίτερα απέναντι στους αναπληρωτές όσοι τροφοδοτούν αυτό το παιχνίδι, όσοι κρυφά και φανερά παζαρεύουν δήθεν κάποιες κατανομές σπέρνοντας τη διχόνοια μέσα στον κλάδο!

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Είναι υποκριτικό η κυβέρνηση να μιλάει για αναβάθμιση και στήριξη της εκπαίδευσης την ίδια στιγμή που ετοιμάζεται να ψηφίσει ένα βαθιά αντιδραστικό ταξικό νομοσχέδιο, που μετατρέπει το σχολείο σε επιχείρηση, τους γονείς σε πελάτες, τη γνώση σε εμπόρευμα, που απαξιώνει τον ρόλο του εκπαιδευτικού και μέσω της αντιεκπαιδευτικής αξιολόγησης επιδιώκει να τον φιμώσει.

Τις επόμενες μέρες χρειάζεται να δυναμώσει ο αγώνας ενάντια στα αντιεκπαιδευτικά σχέδια της κυβέρνησης. Να μην περάσει το αντιεκπαιδευτικό νομοσχέδιο. Μαζικά οι συμβασιούχοι συνάδελφοι να μπουν στον αγώνα. Να δυναμώσει η διεκδίκηση για την ικανοποίηση των πραγματικών αναγκών της εκπαίδευσης, για μαζικούς μόνιμους διορισμούς και μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων που εργάζονται στην εκπαίδευση. Να δυναμώσει η διεκδίκηση ώστε να παρθούν ουσιαστικά μέτρα για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της πανδημίας σε γνωστικό και ψυχοκοινωνικό επίπεδο, για να μειωθούν οι μαθητές στις τάξεις, για να στελεχωθούν όλες οι υποδομές από την πρώτη μέρα λειτουργίας των σχολείων.

 

Διεκδικούμε ένα σχολείο πραγματικά «αναβαθμισμένο», με βάση τις σύγχρονες ανάγκες για μόρφωση και δουλειά με δικαιώματα!

Πλαίσιο πάλης προς τα Δ.Σ. των Συλλόγων Π.Ε και ΕΛΜΕ

 

Στεκόμουν πάνω σ’ ένα λόφο κι είδα το Παλιό να πλησιάζει, μα ερχόταν σα Νέο.

Σερνόταν πάνω σε καινούργια δεκανίκια που κανένας δεν είχε ξαναδεί,

βρομούσε νέες μυρουδιές σαπίλας που κανείς δεν είχε ξαναμυρίσει….

Μπ. Μπρεχτ

Πλαίσιο πάλης προς τα Δ.Σ. των Συλλόγων Π.Ε και ΕΛΜΕ

ü Δε θα περάσει το αντιεκπαιδευτικό νομοσχέδιο που μετατρέπει το σχολείο σε επιχείρηση, γενικεύει τις μορφωτικές ανισότητες και απαξιώνει τον εκπαιδευτικό.

ü Αγώνας για τις μορφωτικές ανάγκες της νέα γενιάς. Μαζικοί – μόνιμοι διορισμοί, μονιμοποίηση των αναπληρωτών! Μείωση του αριθμού μαθητών στις τάξεις. Μέτρα για την αντιμετώπιση των συνεπειών από την πανδημία!

 

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

Μέσα στο κατακαλόκαιρο, κυριολεκτικά σαν τον κλέφτη, το Υπουργείο Παιδείας επιχειρεί να ψηφίσει ένα ακόμα αντιεκπαιδευτικό νομοσχέδιο. Μετά τις αλλαγές στο Λύκειο (Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής, τρόπος πρόσβασης, περικοπές αντικειμένων κ.α.), τη θεσμοθέτηση των εργαστηρίων δεξιοτήτων, την αύξηση του αριθμού μαθητών στις τάξεις και την «αυτοαξιολόγηση» του σχολείου, έρχεται να συμπληρώσει το παζλ των αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων που προώθησαν όλες ανεξαιρέτως οι κυβερνήσεις τα τελευταία χρόνια.

Το νομοσχέδιο με τον παραπλανητικό τίτλο «αναβάθμιση του σχολείου – ενδυνάμωση του εκπαιδευτικού» αποτελεί βαθιά, αντιδραστική τομή στη λειτουργία και το περιεχόμενο του σχολείου, στον ίδιο τον ρόλο του εκπαιδευτικού.

Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο και η ταυτόχρονη εφαρμογή όλων των νομοθετικών διατάξεων που ψηφίστηκαν τα προηγούμενα χρόνια συνιστούν αντιδραστική παρέμβαση στον πυρήνα της εκπαιδευτικής διαδικασίας «στο τι και πώς μαθαίνουν οι μαθητές μας, στο τι και πώς διδάσκει ο εκπαιδευτικός και σε τι εργασιακό περιβάλλον θα δουλεύει από εδώ και εμπρός». Βάση του νομοσχεδίου  αποτελούν οι κατευθύνσεις της Ε.Ε. και του Ο.Ο.Σ.Α, οι απαιτήσεις του ΣΕΒ και των εργοδοτικών ενώσεων για έναν μελλοντικό εργαζόμενο φθηνό, ευέλικτο και προσαρμοσμένο στις δικές τους ανάγκες για κερδοφορία, για ένα σχολείο πιο φθηνό για το κράτος και πιο «φιλικό» για τις επιχειρήσεις.

Η ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΠΑΤΗ, ΦΟΡΤΩΝΕΙ ΚΙ ΑΛΛΑ ΒΑΡΗ
ΣΤΟΥ ΛΑΟΥ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ

Πίσω από τις εύηχες λέξεις και φράσεις όπως «αυτονομία» και «μεγαλύτερη ελευθερία στη λήψη αποφάσεων» η κυβέρνηση και το Υπουργείο Παιδείας προσπαθούν να κρύψουν τους πραγματικούς τους στόχους. Το βασικό πρόβλημα του σημερινού σχολείου δεν είναι η έλλειψη αυτονομίας και οι δυσκολίες στη λήψη αποφάσεων (π.χ. για μια εκδρομή ή μια εκπαιδευτική δράση). Ακριβώς το αντίθετο συμβαίνει. Το πρόβλημα είναι ότι διαχρονικά οι κυβερνήσεις και το ΥΠΑΙΘ δεν αναλαμβάνουν τις δικές τους ευθύνες για τη σωστή λειτουργία του σχολείου. Δική τους ευθύνη είναι:

·         Τα 60.000 κενά εκπαιδευτικών εξαιτίας της αδιοριστίας.

·         Η μείωση των δαπανών για την Παιδεία κατά σχεδόν 2,2 δις € σε σχέση με το 2009 την ίδια ώρα που είμαστε 1^η χώρα στον κόσμο σε δαπάνες για το ΝΑΤΟ.

·         Η εγκατάλειψη των σχολικών υποδομών και τα χιλιάδες κοντέινερς μέσα στα οποία κάνουν μάθημα τα παιδιά μας, το γεγονός ότι σε ελάχιστα σχολεία υπάρχουν σύγχρονα εργαστήρια, βιβλιοθήκες κ.ο.κ.

Η ενίσχυση της λεγόμενης «αυτονομίας» του σχολείου, τόσο στο παιδαγωγικό μέρος όσο και στη συνολική λειτουργία (οικονομική, διοικητική, κ.λ.π.) θα οξύνει αυτά τα προβλήματα. Οδηγούμαστε σε μεγαλύτερη διαφοροποίηση των σχολείων σε όλα τα επίπεδα, στην ακόμα μεγαλύτερη ταξική κατηγοριοποίηση, στην ένταση των φραγμών στη μόρφωση, ιδιαίτερα των παιδιών των πιο φτωχών οικογενειών. Η κάλυψη ακόμα και στοιχειωδών αναγκών των σχολείων, των μαθητών και των εκπαιδευτικών γίνεται επιχειρηματική και «ατομική» υπόθεση. Ανοίγει ο δρόμος για την οριστική απαλλαγή του κράτους ακόμα και από τις προσλήψεις εκπαιδευτικών, κάτι που άλλωστε το επιδιώκουν διακαώς (βλ. έκθεση Πισσαρίδη). Έχουμε πείρα από την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στους ήδη «αυτονομημένους» τομείς της λειτουργίας του σχολείου (π.χ. καθαρίστριες κ.α.).

ΜΟΡΦΩΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ – ΑΙΘΟΥΣΕΣ ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ ΚΑΙ
ΟΧΙ ΔΕΞΙΟΤΗΤΕΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ

Γενικεύεται ο προσανατολισμός στις λεγόμενες δεξιότητες μέσα από την γενίκευση των Εργαστηρίων Δεξιοτήτων αλλά και μέσα από τα νέα Αναλυτικά Προγράμματα που ετοιμάζει το Υπουργείο. Με την επιλογή του διαφορετικού βιβλίου, ακόμα και ανάμεσα στα τμήματα της ίδιας τάξης ενός σχολείου, διογκώνονται οι ανισότητες, διαφοροποιείται ακόμα περισσότερο το τι μαθαίνει ο κάθε μαθητής (άρθρα 79 & 80). Ανοίγει ο δρόμος, τελικά, για το βιβλίο των «πολλών επιπέδων» για «καλούς», «μέτριους» και «κακούς» μαθητές, αφού κατά τη λογική του Υπουργείου «δεν παίρνουν όλα τα παιδιά τα γράμματα»!!! Οι ταξικές και μορφωτικές ανισότητες θεσμοθετούνται και με τη βούλα!

Η «αυτονομία» της σχολικής μονάδας επεκτείνεται και σε πλευρές του σχολικού προγράμματος, της αξιολόγησης των μαθητών ανάλογα με το επίπεδο τους και με σκοπό την κατάταξη και την εξώθηση σε «πολλαπλές εκπαιδευτικές διαδρομές» βλ. ανήλικη εργασία από τα 15! Διαφοροποίηση εισάγεται ακόμα και στην κατανομή των μαθητών στα τμήματα (άρθρα 81 & 85) ανοίγοντας ξεκάθαρα το δρόμο για «επίπεδα» στις τάξεις ακόμα και εντός του ίδιου σχολείου. Τα αποτελέσματα των διαγνωστικών εξετάσεων – η «Ελληνική PISA» - θα αξιοποιούνται για την εφαρμογή ακόμα πιο σκληρών αντιεκπαιδευτικών μέτρων (άρθρο 97) για την κατάταξη των σχολείων σε λίστα, για την αξιολόγηση – κατηγοριοποίηση των σχολείων.

Συνάντηση των ΔΣ της ΔΟΕ και της ΟΛΜΕ με την Υπουργό Παιδείας

 Αντιεκπαιδευτικό πολυνομοσχέδιο απέναντι στις πραγματικές ανάγκες του σχολείου και τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών.

Σαν τον κλέφτη η κυβέρνηση επιχειρεί να το ψηφίσει μέσα στο κατακαλόκαιρο!

Πραγματοποιήθηκε σήμερα, Τρίτη 22/6, συνάντηση των ΔΣ της ΔΟΕ και της ΟΛΜΕ με την πολιτική ηγεσία του ΥΠΑΙΘ, έπειτα από πρόσκλησή της, με θέμα το πολυνομοσχέδιο για την Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, το οποίο θα παρουσιάσει αύριο (Τετάρτη 23/6) στο Υπουργικό Συμβούλιο. Η Υπουργός, ακόμα και στη συγκεκριμένη προσχηματική συνάντηση, δεν έδωσε στις Ομοσπονδίες το σύνολο των διατάξεων του νομοσχεδίου αλλά παρουσίασε επιλεκτικά ορισμένους άξονες που αποκαλύπτουν, βέβαια, τον βαθιά αντιεκπαιδευτικό χαρακτήρα των επιχειρούμενων αλλαγών. Δεν έχουμε καμία αυταπάτη για τον χαρακτήρα τέτοιων συναντήσεων, μιας και η ίδια η εμπειρία δείχνει ότι αξιοποιούνται για καθαρά επικοινωνιακούς λόγους. Άλλωστε, η ίδια η Υπουργός δήλωσε ότι «νομοθετούμε με βάση το κυβερνητικό μας πρόγραμμα».

Η Υπουργός εξαρχής στη συνάντηση απέκλεισε κάθε συζήτηση για το θέμα των μόνιμων διορισμών, το χρονοδιάγραμμα, τις κατανομές, τον αριθμό, κ.ο.κ. Και μόνο αυτό το γεγονός αποδεικνύει ότι ο κυβερνητικός σχεδιασμός στην εκπαίδευση δεν αφορά την επίλυση των τεράστιων προβλημάτων που οξύνθηκαν μέσα στην πανδημία, δεν αφορά κανένα σαφές σχέδιο με σκοπό να αναχαιτιστούν οι επιπτώσεις της πανδημίας στα παιδιά μας. Αντιθέτως, η πολιτική ηγεσία του ΥΠΑΙΘ υπερασπίστηκε τα 25αρια τμήματα, την επιλογή να στεγαστούν νήπια και προνήπια σε κοντέινερς, τις περικοπές στα προγράμματα της Β/θμιας, την έναρξη της επόμενης σχολικής χρονιάς με «μια απ’ τα ίδια», χωρίς μέτρα ώστε τα σχολεία να μην ξανακλείσουν από Σεπτέμβρη. Στις επίμονες ερωτήσεις μας για όλα αυτά δε δόθηκε καμία απάντηση!

 Η κυβέρνηση και το ΥΠΑΙΘ δεν είναι απλά εκτός πραγματικότητας. Κάνουν πολιτική επιλογή να συνεχίσουν στον δρόμο της υλοποίησης μιας πολιτικής που έχει απορριφθεί συντριπτικά από τον εκπαιδευτικό κόσμο. Ακόμη και σε αυτή τη συγκυρία, μετά από όσα έχουν τραβήξει εκπαιδευτικοί, μαθητές και οι οικογένειές τους, το ΥΠΑΙΘ, συνεχίζει να δίνει καταστροφικά χτυπήματα στην εκπαίδευση, αδιαφορώντας για τη μορφωτική, ψυχοσυναισθηματική και κοινωνική κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει οι μαθητές, αδιαφορώντας για το ότι, εδώ και δυο χρόνια σχεδόν, οι εκπαιδευτικοί είναι στα όριά τους!

Με βάση την παρουσίαση της Υπουργού Παιδείας και χωρίς να έχουμε όλη την εικόνα του πολυνομοσχεδίου μπροστά μας, μπορούμε να πούμε ότι οι συγκεκριμένοι κυβερνητικοί σχεδιασμοί αποτελούν βαθιά, αντιδραστική τομή στη δομή και στο περιεχόμενο του σχολείου. Η εφαρμογή αυτών των σχεδιασμών διαμορφώνουν ένα ακόμα πιο ταξικό, κατηγοριοποιημένο σχολείο και συνιστούν πλήγμα στα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών. Αλλάζουν βασικές πλευρές του σχολείου, ενισχύεται ο κατακερματισμός του ενιαίου χαρακτήρα της γνώσης και του σχολικού προγράμματος, δημιουργείται ένα ασφυκτικό πλαίσιο μέσα στο οποίο θα κληθούν να εργαστούν οι εκπαιδευτικοί και μέσω της λεγόμενης «ατομικής αξιολόγησης» μεταφέρεται η ευθύνη για το καθετί στον εκπαιδευτικό.

Συγκεκριμένα το πολυνομοσχέδιο, με βάση τα όσα ανέφερε η Υπουργός, περιλαμβάνει 4 άξονες, τη λεγόμενη «αυτονομία» το σχολείου, την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού, τις αλλαγές στις δομές εκπαίδευσης – επιλογή στελεχών και τα ζητήματα της εκκλησιαστικής εκπαίδευσης. Εκτιμάμε ότι το τελικό νομοσχέδιο θα είναι ακόμα πιο αποκρουστικό απ’ όσο διαφαίνεται ως τώρα.

Πιο συγκεκριμένα, ο πρώτος άξονας του νομοσχεδίου αφορά την μεγαλύτερη «αυτονομία» της σχολικής μονάδας στο παιδαγωγικό κομμάτι, στο κομμάτι της λήψης αποφάσεων και εν γένει στη συνολική λειτουργία της. Η ίδια η εμπειρία μας δείχνει ότι πίσω από τις εύηχες λέξεις περί αυτονομίας κρύβεται ο στόχος της απαλλαγής του κράτους από τις υποχρεώσεις του στη χρηματοδότηση, τη στελέχωση, την επιμόρφωση, κ.α. Δεν ξεχνάμε ότι κριτήρια της λεγόμενης αυτοαξιολόγησης της σχολικής μονάδας (που έμεινε στα χαρτιά από τη συντριπτική συμμετοχή του κλάδου στην απεργία – αποχή) ήταν η διαχείριση των οικονομικών πόρων και του προσωπικού. «Αυτονομία» με βάση αυτή την εμπειρία σημαίνει μεγαλύτερη εξάρτηση του σχολείου από την τσέπη των γονιών και τις ανάγκες της αγοράς. Είναι χαρακτηριστική η αναφορά της Υπουργού ότι «το σχολείο θα μπορεί να αξιοποιεί τις υποδομές του με σκοπό την ανεύρεση οικονομικών πόρων», όπως επίσης και οι αναφορές για συνεργασία με διάφορους φορείς (ιδρύματα, ΜΚΟ, επιχειρήσεις) που αποκτούν λόγο ακόμα και στο τι θα διδάσκεται. Επιχειρείται ένα ακόμα χτύπημα στον ενιαίο χαρακτήρα του περιεχομένου σπουδών στο σχολείο με την εισαγωγή του λεγόμενου πολλαπλού βιβλίου. Η ίδια η Υπουργός ανέφερε ότι με βάση τα νέα προγράμματα σπουδών θα κληθούν διάφορες συγγραφικές ομάδες να παράγουν τα δικά τους βιβλία, από τα οποία θα μπορεί να αποφασίζει το κάθε σχολείο ή ο εκπαιδευτικός ποιο θα αξιοποιεί. Η συγγραφή των βιβλίων από αρμοδιότητα του κράτους μεταφέρεται στους ιδιώτες, ενώ δεν εξασφαλίζεται η ευθύνη του κράτους για τη δωρεάν παροχή τους (εκτός αν το Υπουργείο σκέφτεται να λύσει το θέμα με φωτοτυπίες!!). Η δήθεν «ελευθερία επιλογής» υπονομεύει την πραγματική σύγχρονη ανάγκη για ένα ενιαίο, σύγχρονο, επιστημονικά και παιδαγωγικά τεκμηριωμένο πρόγραμμα σπουδών. Ο διαχωρισμός των σχολείων σε «καλά» και «κακά» και η δημιουργία σχολείων πολλών ταχυτήτων είναι άμεσα συνδεδεμένο και με τη διαφοροποίηση της σχολικής γνώσης, με την επιταγή να μη μαθαίνουν όλα τα παιδιά «τα ίδια γράμματα».

Ο διευθυντής της σχολικής μονάδας αποκτά υπερ-εξουσίες και συρρικνώνεται ο ρόλος του Συλλόγου Διδασκόντων. Δημιουργείται ο θεσμός του μέντορα που θα έχει στην ευθύνη του τους νέους συναδέλφους, όπως επίσης και οι συντονιστές τάξεων και αντικειμένων. Οι συγκεκριμένοι εκπαιδευτικοί, που θα επιλέγονται από τον διευθυντή του σχολείου, θα πριμοδοτούνται με μόρια για τις μελλοντικές επιλογές στελεχών και θα έχουν απαλλαγή από εξωδιδακτικά καθήκοντα. Σε αυτό το πλαίσιο προβλέπεται και η αύξηση της θητείας των διευθυντών από 3 χρόνια σε 4, καθώς  και η κατάργηση του αριθμητικού περιορισμού της θητείας τους.

Δεύτερος πυλώνας θα είναι η λεγόμενη «ατομική αξιολόγηση» των εκπαιδευτικών, δηλαδή ο ασφυκτικός έλεγχος ώστε να υλοποιούν κατά γράμμα τις κατευθύνσεις της εκάστοτε κυβέρνησης. Με αυτόν τον τρόπο θα προβλέπεται εξοντωτική αξιολόγηση σε 2 πεδία: 1) ανά 4 χρόνια α)στη «γενική και ειδική διδακτική επάρκεια» από τον σύμβουλο εκπαίδευσης του εκάστοτε αντικειμένου β) στο «παιδαγωγικό κλίμα και τη διαχείριση της τάξης», από τον διευθυντή του σχολείου 2) ανά 2 χρόνια στο πεδίο της υπηρεσιακής «συνέπειας και επάρκειας» από τον σύμβουλο εκπαίδευσης και παιδαγωγικής ευθύνης και τον διευθυντή του σχολείου από κοινού. Ο εκπαιδευτικός θα αξιολογείται ατομικά σε 4βαθμη κλίμακα και θα χαρακτηρίζεται ως μη ικανοποιητικός, ικανοποιητικός, πολύ καλός, εξαιρετικός. Οι εκπαιδευτικοί που θα κρίνονται ως μη ικανοποιητικοί και ικανοποιητικοί θα οδηγούνται σε «επιμόρφωση», για την οποία η Υπουργός απάντησε ότι δεν έχουν σκεφτεί τον τρόπο που θα γίνει!! Ξεπερνάει κάθε παιδαγωγική λογική η παρουσίαση της επιμόρφωσης ως φόβητρο! Το Υπουργείο Παιδείας κρύβει συνειδητά ότι ο χαρακτηρισμός υπαλλήλων με βάση τον Δημοσιοϋπαλληλικό Κώδικα ως μη επαρκείς ανοίγει τον δρόμο έως και για την απόλυσή τους!! Η Υπουργός Παιδείας δεν έκανε αναφορά στις διαδικασίες της αξιολόγησης αλλά είναι γνωστό ότι αυτή θα συνδέεται με ατομικά φύλλα αξιολόγησης, συνέντευξη και παρατήρηση εντός της σχολικής τάξης. Ανέφερε ότι ο διευθυντής του σχολείου, για να αποκτά εικόνα στο αξιολογικό του πεδίο, θα παρακολουθεί το μάθημα του κάθε συναδέλφου όποτε αυτός κρίνει. Η ατομική αξιολόγηση και τα κριτήριά της είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με την αυτοαξιολόγηση, δημιουργείται ένα ασφυκτικό, γραφειοκρατικό πλέγμα γύρω από τον εκπαιδευτικό της τάξης που καμία σχέση δεν έχει με την ουσιαστική και απαραίτητη στήριξη της καθημερινής διδακτικής πράξης, τη βελτίωση της εκπαιδευτικής διαδικασίας, την αντιμετώπιση υπαρκτών προβλημάτων. Άλλωστε, οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί αντιμετωπίζουν κριτικά και αυτοκριτικά τη δουλειά τους, αναζητούν τρόπους υπέρβασης καθημερινών προβλημάτων και σε αυτό ακριβώς χρειάζονται στήριξη. Το αξιολογικό πλέγμα που διαμορφώνεται στοχεύει στον πιο ασφυκτικό έλεγχο της δουλειάς του εκπαιδευτικού με βάση τις αντιεκπαιδευτικές κατευθύνσεις. Αντίστοιχα συστήματα αξιολόγησης έχουν εφαρμοστεί σε πολλές χώρες του εξωτερικού με τραγικά αποτελέσματα. Στον αντίποδα της λογικής του Υπουργείου («όποιος αξιολογεί αξιολογείται») προτάσσουμε τη βαθιά παιδαγωγική θεώρηση πως όποιος εκπαιδεύει, πρέπει να στηρίζεται!

Η προβοκάτσια της κυβέρνησης, η συκοφαντία και ο κοινωνικός αυτοματισμός έπεσαν στο κενό!

 

  Η συμμετοχή στην ΑΠΕΡΓΙΑ ενάντια στον νομοσχέδιο έκτρωμα
είναι δικαίωμα και υποχρέωση!

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Η κυβέρνηση της Ν.Δ. έφερε στη Βουλή το αντεργατικό έκτρωμα, που καταργεί το 8ωρο και ποινικοποιεί την απεργία και τη συνδικαλιστική δράση. Είναι συνειδητή επιλογή της κυβέρνησης, ακριβώς επειδή είναι στριμωγμένη, να ορίσει την ψήφιση του νομοσχεδίου την ημέρα των Πανελλαδικών, με σκοπό να προβοκάρει τις κινητοποιήσεις.

Η μαζική συμμετοχή στην Πανεργατική απεργία στις 10 του Ιούνη χάλασε τα σχέδια της κυβέρνησης. Η απεργία στις 16/6, παρά τη λυσσασμένη προσπάθεια κυβέρνησης και εργοδοτικού – κυβερνητικού συνδικαλισμού να μην κουνηθεί φύλλο ήδη προετοιμάζεται και θα πετύχει!

Το μέγεθος της επίθεσης απαιτεί αντίστοιχη απάντηση!

Είναι ιερό δικαίωμα και υποχρέωση η συμμετοχή στον αγώνα για να μην περάσει η σύγχρονη σκλαβιά, για να μην περάσουν αλυσίδες στη νέα γενιά. Η συμμετοχή στην απεργία, στα συλλαλητήρια και στις μαζικές διαδηλώσεις είναι η μοναδική απάντηση που πρέπει να δώσουν οι εργαζόμενοι και όλος ο λαός.

Τα κυβερνητικά σχέδια κατασυκοφάντησης των εργαζομένων και καλλιέργειας κοινωνικού αυτοματισμού έπεσαν στο κενό!

Αμέσως μετά την απόφαση της ΑΔΕΔΥ και του ΕΚΑ για Πανεργατική απεργία (Δευτέρα 14 Ιούνη 6:00 μ.μ), εξελίχθηκε μια άθλια προσπάθεια από την κυβέρνηση και τα συστημικά ΜΜΕ, με ευθύνη και της πλειοψηφίας της ΟΛΜΕ, να ακυρωθεί συνολικά η απεργία για τη Δευτεροβάθμια εκπαίδευση.  Επιχείρησαν να στήσουν σκηνικό συκοφάντησης των εκπαιδευτικών αλλά και συνολικά των απεργών απέναντι στους μαθητές που δίνουν εξετάσεις και τις οικογένειές τους που αγωνιούν. Το πρωί της Τρίτης 15/6 η κυβέρνηση και το Υπουργείο Παιδείας έκαναν δικαστική προσφυγή εναντίον της απεργιακής απόφασης της ΑΔΕΔΥ και του ΕΚΑ με σκοπό να χτυπηθεί συνολικά η απεργία, γνωρίζοντας εκ των προτέρων ότι είχαν δρομολογηθεί οι διαδικασίες αντιμετώπισης των όποιων προβλημάτων στις εξετάσεις.  

Αυτό που τους ενοχλεί δεν είναι απλά η απεργία των εκπαιδευτικών. Αυτό που τους πονάει είναι  γενικά η απεργία στις 16/6 και η κλιμάκωση του αγώνα κόντρα σε «θεούς και δαίμονες», κόντρα στα υπονομευτικά σχέδια του κυβερνητικού συνδικαλισμού. Η απεργία δεν είναι κλαδική, ούτε είναι απεργία ενάντια στις Πανελλαδικές, αφορά το σύνολο της εργατικής τάξης και την νεολαία.

Η κυβέρνηση επιδίωξε να στήσει σκηνικό κοινωνικού αυτοματισμού για να στρέψει τη συζήτηση αλλού και όχι στο αντεργατικό έκτρωμα που θέλει να ψηφίσει. Το σχέδιο αυτό ακυρώθηκε! Η κυβέρνηση για άλλη μια φορά έφαγαν τα μούτρα τους όπως με την ηλεκτρονική ψηφοφορία και τις κάμερες στην τάξη.

Η Εκτελεστική Επιτροπή της ΑΔΕΔΥ δεν έκανε δεκτή την πρόταση της ηγεσίας της ΟΛΜΕ για εξαίρεση του συνόλου της Δευτεροβάθμιας από την Απεργία. Η απόφαση για Απεργία ισχύει κανονικά για όλο το Δημόσιο, με εξαίρεση όσων συναδέλφων θα εμπλακούν στις Πανελλαδικές εξετάσεις στις 16 Ιούνη.

Οργανωμένα και συλλογικά μέσα από τις ΕΛΜΕ, αξιοποιούμε την απόφαση με στόχο να συμμετέχουν μαζικά οι συνάδελφοι στις απεργιακές συγκεντρώσεις και στις κινητοποιήσεις που θα γίνουν αύριο. Επίσης, όσοι συνάδελφοι έχουν ήδη εξαιρεθεί από τις εξετάσεις (για τις 16/6) απεργούν κανονικά, όσοι εμπλέκονται με τις εξετάσεις (στις 16/6) καλύπτονται από την απόφαση εξαίρεσης της ΑΔΕΔΥ.

Δε θα περάσουν οι συκοφαντίες της κυβέρνησης, η επιχείρηση καταστολής και δικαστικών παρεμβάσεων στον αγώνα μας. Με μεγαλύτερο πείσμα και αποφασιστικότητα δίνουμε «το παρών» στην απεργία και τις συγκεντρώσεις!

Είναι μεγάλο το θράσος της κυβέρνησης να εμφανίζεται δήθεν ως υπερασπιστής των μαθητών, την ίδια στιγμή που  δεν πήρε κανένα μέτρο για την πανδημία, είχε τα σχολεία κλειστά για 5 μήνες και πλέον, νομοθέτησε την Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής και την Τράπεζα Θεμάτων, δρομολογώντας το πέταγμα χιλιάδων μαθητών εκτός ΑΕΙ, και τώρα φέρνει ένα νομοσχέδιο που διαλύει τις ζωές της νέας γενιάς.

Είναι τεράστιες οι ευθύνες της πλειοψηφίας της ΟΛΜΕ. Με μια πρωτοφανή απόφαση και μάλιστα εν κρυπτώ, χωρίς καν τη σύγκλιση του Δ.Σ. της Ομοσπονδίας, ΔΑΚΕ – ΠΕΚ – ΣΥΝΕΚ μεθόδευσαν την εξαίρεση του συνόλου των εκπαιδευτικών της Δευτεροβάθμιας από την απεργιακή κινητοποίηση στις 16 Ιούνη. Έδωσαν «πάσα» στην κυβέρνηση. Η επιλογή των συγκεκριμένων παρατάξεων και κυρίως η συμπαιγνία των παρατάξεων της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ, είναι μήνυμα υποταγής και συναίνεσης στους αντεργατικούς σχεδιασμούς. Η στάση της ΟΛΜΕ να λειτουργήσει ως κυβερνητικός λαγός, για να χτυπηθεί η απεργία, πρέπει να αναδειχθεί και να καταδικαστεί από τους συναδέλφους.

Οι προβοκατόρικοι σχεδιασμοί Κεραμέως – Χατζηδάκη έπεσαν στο κενό!

Το νομοσχέδιο έκτρωμα δε διορθώνεται, απορρίπτεται.  Έχουμε τη δύναμη να τα καταφέρουμε! Στις 16/6 οι εκπαιδευτικοί μαζί με όλο τον λαό βγαίνουμε στον δρόμο! Απεργούμε! Όλοι στον Αγώνα! Να παραλύσει η χώρα στις 16/6!

 

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΙΣ 10 π.μ. ΣΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΚΕΡΚΥΡΑΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ 7 μ.μ. ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΣΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΡΕΑΛΕ (ΚΕΡΚΥΡΑ).

 

Κέρκυρα, 15 Ιουνίου 2021

 

16/6 ΗΜΕΡΑ ΨΗΦΙΣΗΣ ΤΟΥ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΕΚΤΡΩΜΑΤΟΣ! ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ! ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ!

            Χαιρετίζουμε όλους τους συναδέλφους που συμμετείχαν μαζικά στην πανεργατική απεργία 10/6/2021 ενάντια στο νομοσχέδιο έκτρωμα που καταργεί το 8ωρο και τσακίζει τα εργασιακά δικαιώματα και τη συλλογική δράση. Οι απεργιακές συγκεντρώσεις σε όλη την Ελλάδα έστειλαν μήνυμα αισιοδοξίας και αποφασιστικότητας για τη συνέχεια του αγώνα, για να μη ζήσουμε εμείς και τα παιδιά μας σαν σκλάβοι στον 21^ο αιώνα.

Χαιρετίζουμε ιδιαίτερα τους συναδέλφους αναπληρωτές που απήργησαν μαζικά δείχνοντας ότι η νέα γενιά των συναδέλφων μας διεκδικεί μόνιμη δουλειά και ζωή με δικαιώματα!

Χαιρετίζουμε τους απεργούς συναδέλφους που συμμετείχαν στο τεράστιο απεργιακό Συλλαλητήριο των Συνδικάτων που πραγματοποιήθηκε στο κέντρο της Αθήνας, στη Θεσσαλονίκη, την Πάτρα, το Ηράκλειο, τα Γιάννενα και δεκάδες ακόμα πόλεις σε όλη την Ελλάδα!

Ήταν η μεγαλύτερη απεργιακή συγκέντρωση των τελευταίων χρόνων! Ανάσα στον αγώνα για να ζήσουν οι εργαζόμενοι και τα παιδιά τους όπως αξίζει στον 21^ο αιώνα, με σταθερό ωράριο και λιγότερες ώρες δουλειάς με πλήρη δικαιώματα, και όχι σαν σκλάβοι στα πόδια του κεφαλαίου όποτε και όπως απαιτήσουν τα κέρδη του. Ανάσα για τη συνέχεια, στον αγώνα για να ξηλωθεί όλο το αντεργατικό πλαίσιο που έφτιαξαν όλες οι κυβερνήσεις με τις «οδηγίες» της ΕΕ, ανοίγοντας διάπλατα την πόρτα στο άθλιο νομοθέτημα.

Το μήνυμα της απεργίας ήταν ξεκάθαρο: Το νομοσχέδιο έκτρωμα δε διορθώνεται. Να αποσυρθεί, να μην ψηφιστεί! Ο «φρέσκος αέρας», η ελπίδα για τους εργαζόμενους βρίσκεται στον δικό τους αγώνα. Όχι στα παζάρια για τα δήθεν «θετικά σημεία» του νομοσχεδίου και για τους «όρους» του Μεσαίωνα.

Η μαζική συμμετοχή στην απεργία και τις συγκεντρώσεις δίνει τον τόνο της κλιμάκωσης των επόμενων ημερών. Ακόμα πιο μαζικά, πιο αποφασιστικά στον δρόμο του αγώνα, αξιοποιούμε όλες τις επόμενες μέρες με συγκεντρώσεις, συλλαλητήρια, πικετοφορίες, Γενικές Συνελεύσεις στους χώρους δουλείας, δυναμώνουμε το απεργιακό ποτάμι!

Η κυβέρνηση έφερε το ν/σχ – τερατούργημα στη Βουλή τη Δευτέρα 14/6 και προετοιμάζεται να το ψηφίσει την Τετάρτη 16/6! Είμαστε αποφασισμένοι, έχουμε τη δύναμη να πετάξουμε στον κάλαθο των αχρήστων το τερατούργημά τους!

 

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΣΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 16 ΙΟΥΝΙΟΥ ΣΤΙΣ 10 π.μ. ΣΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΚΕΡΚΥΡΑΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ 7 μ.μ. ΣΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΣΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΡΕΑΛΕ (ΚΕΡΚΥΡΑ).

 

Μην ξεχνάτε ποτέ ότι είστε ήδη νικητές!

 

Αγαπητοί μας μαθητές και μαθήτριες,

Σας ευχόμαστε κάθε επιτυχία στη μάχη που ξεκινά τη Δευτέρα για τα ΓΕΛ και την Τρίτη για τα ΕΠΑΛ. Όποιο και να είναι το αποτέλεσμα δεν πρέπει να ξεχνάτε ούτε τώρα ούτε ποτέ στη ζωή σας, ότι είστε ήδη νικητές!

Είστε μια γενιά νέων ανθρώπων που υφίσταται εδώ και 2 σχολικά έτη, τις συνέπειες της πανδημίας και της προκλητικής άρνησης της κυβέρνησης και του Υπουργείου Παιδείας να λάβουν μέτρα ώστε το πρωί να βρίσκεστε στο φυσικό σας χώρο -τη σχολική αίθουσα- και όχι στη μοναξιά της οθόνης ενός υπολογιστή, για όσες και όσους είχαν την οικονομική δυνατότητα να έχουν τις τεχνικές αυτές υποδομές. Την ίδια στιγμή με την καθιέρωση της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής, η κυβέρνηση ετοιμάζεται να πετάξει εκτός των Πανεπιστημίων πάνω από 25 χιλιάδες μαθητές. Τόσο πολύ νοιάζεται για τη νέα γενιά μετά από 2 χρόνια πανδημίας.

Mε τους μεγαλειώδεις αγώνες σας, δώσατε ένα καλό μάθημα στην κυβέρνηση που σας κατασυκοφάντησε, σας χτύπησε με τα ΜΑΤ. Αποδείξατε ότι είναι μονόδρομος ο αγώνας για τη γνώση αλλά και για τη ζωή.

Την ώρα που εσείς θα γράφετε εξετάσεις θα συζητείται στην ελληνική Βουλή ένα κατάπτυστο νομοθετικό τερατούργημα και χιλιάδες εργαζόμενοι θα διαδηλώνουν εναντίον του. Ένα νομοσχέδιο που πίσω από τον ωραίο αλλά εντελώς ψευδεπίγραφο τίτλο “για την προστασία της εργασίας” κρύβει ό,τι πιο σάπιο και αντιδραστικό (κατάργηση 8ωρου, χτύπημα στο δικαίωμα της απεργίας και της συλλογικής διαπραγμάτευσης, γενίκευση της εργασίας τις Κυριακές, διευκόλυνση απολύσεων κ.α.) για το παρόν και το μέλλον κάθε εργαζόμενης και εργαζόμενου, για τους γονείς σας, για τους συγγενείς σας, για τα μεγάλα αδέλφια σας και φυσικά για σας που θα είστε η αυριανή εργατική τάξη της χώρας μας.

Να θυμάστε ότι η ζωή είναι ένας συνεχής αγώνας για το καλύτερο. Επενδύστε σε όνειρα, ελπίδες, φιλοδοξίες και όλα αυτά δεμένα με την ανθρωπιά, τη συλλογικότητα, την αλληλεγγύη.

Οι πανελλαδικές εξετάσεις δεν είναι ούτε η αρχή, ούτε το τέλος του δρόμου. Είναι ένας σταθμός που, ανεξαρτήτως αποτελέσματος, θα πρέπει να αποτελέσει βάση για νέους στόχους και διεκδικήσεις.

Καλή δύναμη σε όλες και σε όλους!

Άρθρο του Σπύρου ΜΑΡΙΝΗ, μέλους της ΕΕ της ΑΔΕΔΥ, στελέχους του ΠΑΜΕ

 

Αναδημοσίευση από την εφημερίδα "Ριζοσπάστης"
​Άρθρο του Σπύρου ΜΑΡΙΝΗ, μέλους της ΕΕ της ΑΔΕΔΥ, στελέχους του ΠΑΜΕ

 

Η μάχη ενάντια στο αντεργατικό σφαγείο είναι ήδη σε εξέλιξη

Η επιτυχημένη απεργία στις 26/11 (όταν η ηγεσία της ΓΣΕΕ του Παναγόπουλου και δυνάμεις εντός ΑΔΕΔΥ μιλούσαν για «απεργία χωρίς περιεχόμενο») αλλά και η απεργία της Πρωτομαγιάς, στις 6/5 (και πάλι σε κόντρα με την ηγεσία της ΓΣΕΕ, που σε συνεννόηση με την κυβέρνηση επιχείρησε να τη μετατρέψει σε προέκταση των διακοπών του Πάσχα) αποτελούν παρακαταθήκη.

Στη συνέχεια αυτών, χιλιάδες εργαζόμενοι βρέθηκαν έξω από το υπουργείο Εργασίας στις 12/5, όταν ο υπουργός Εργασίας παρουσίαζε το νομοσχέδιο, ενώ την επόμενη μέρα χιλιάδες εργαζόμενοι πλημμύρισαν το κέντρο της Αθήνας και άλλων πόλεων στις συγκεντρώσεις των συνδικάτων, των Ομοσπονδιών και των Εργατικών Κέντρων που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ. Σχεδόν καθημερινά έξω από το υπουργείο Εργασίας διαδηλώνουν εργαζόμενοι από κλάδους και χώρους δουλειάς, ενώ ιδιαίτερα πετυχημένα και μαζικά ήταν τα παλλαϊκά συλλαλητήρια στις 3 Ιούνη.

Όλη αυτή η προσπάθεια, μέσα σε εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες, προετοιμάζει καθημερινά την επιτυχία της πανεργατικής απεργίας στις 10 του Ιούνη και την κλιμάκωση του αγώνα. Δίνουμε όλες μας τις δυνάμεις για να μην ψηφιστεί το αντεργατικό έκτρωμα, για να ξηλωθεί όλο το αντεργατικό οπλοστάσιο της σημερινής και των προηγούμενων κυβερνήσεων, για να γίνει υπόθεση όλο και περισσότερων εργαζομένων ο αγώνας για τις δικές μας ανάγκες στη δουλειά και τη ζωή.

Σε κόντρα με τις δυσκολίες και τα σχέδια υπονόμευσης, προχωράμε αποφασιστικά

Το διαλυτικό σχέδιο της κυβέρνησης, από κοινού με την ηγεσία της ΓΣΕΕ, ήταν εξαρχής να μετατεθεί η συζήτηση σε επιμέρους πλευρές του νομοσχεδίου, να πλασαριστεί η άποψη ότι στο νομοσχέδιο «υπάρχουν αρκετά θετικά, αλλά και κάποια αρνητικά σημεία που μπορούν να βελτιωθούν». Αφού απέτυχαν να εξαπατήσουν με αυτόν τον τρόπο, έπιασαν άλλο «γαϊτανάκι», με την προσπάθεια να μετατοπιστεί η συζήτηση στην ημερομηνία της απεργίας και με ξεκάθαρο στόχο να ακυρωθεί η ενιαία απεργιακή απάντηση δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Και αυτός ο σχεδιασμός έπεσε στο κενό. Υπάρχει πείρα στο ταξικό κίνημα ώστε να ξεπερνά τις παγίδες του κυβερνητικού συνδικαλισμού.

Μετά και την παρελκυστική τακτική της ηγεσίας της ΓΣΕΕ, τις κωλυσιεργίες και τις σκόπιμες καθυστερήσεις στη λήψη απόφασης για απεργία, αλλά και την καταψήφιση της απεργίας στις 3 του Ιούνη από τη ΓΣΕΕ, η ΑΔΕΔΥ, το ΕΚΑ και άλλα συνδικάτα μετέφεραν την ημερομηνία της απεργίας για τις 10 Ιούνη. Το κρίσιμο στη φάση αυτή δεν ήταν η ημερομηνία αλλά η ανάγκη πανεργατικής απεργίας, διαμόρφωσης προϋποθέσεων για πανεργατικό απεργιακό μέτωπο και παραπέρα κλιμάκωση. Αυτό το είχαν καταλάβει ακόμα και τα μικρά παιδιά. Το σχέδιο διάσπασης του κοινού αγώνα όλων των εργαζομένων δεν πέρασε.

Δυστυχώς, η ηγεσία των Παρεμβάσεων/ΑΝΤΑΡΣΥΑ επέλεξε, με την τυχοδιωκτική της στάση, να ρίξει νερό στο μύλο των διαλυτικών σχεδίων της κυβέρνησης και του εργοδοτικού συνδικαλισμού και μάλιστα λίγες μέρες πριν από την απεργιακή αναμέτρηση.

Πώς αλλιώς μπορεί να ερμηνεύσει ο κάθε καλοπροαίρετος εργαζόμενος τη στάση της ηγεσίας των Παρεμβάσεων/ΑΝΤΑΡΣΥΑ που επέμεινε για ξεχωριστή απεργία στο Δημόσιο, στις 3 Ιούνη, απέναντι στην απόφαση για κοινή απεργία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα; Κρύβουν από τους εργαζόμενους ότι ακόμα και η απόφαση της ΑΔΕΔΥ για 24ωρη απεργία στις 3 Ιούνη (που οι ίδιοι καταψήφισαν) μιλούσε για πανεργατική απεργία. Επιχείρησαν να καλλιεργήσουν την απογοήτευση σε χώρους δουλειάς, φτάνοντας στο σημείο να μιλάνε για «ακύρωση της απεργίας στις 3 του Ιούνη». Η απεργία δεν ακυρώθηκε. Σε πείσμα όλων, κυβέρνησης, εργοδοσίας και συμβιβασμένων ηγεσιών, θα γίνει στις 10 του Ιούνη, θα πετύχει και θα κλιμακωθεί.

Οι εκπρόσωποι των Παρεμβάσεων/ΑΝΤΑΡΣΥΑ, μάλιστα, σε ΔΟΕ και ΟΛΜΕ «το τερμάτισαν». Αλλού πρότειναν την Τρίτη 1/6 να αποφασιστεί απεργία για τις 3/6 (!), μόνο για τον χώρο της Εκπαίδευσης - τη στιγμή που όλοι οι υπόλοιποι κλάδοι είχαν αποφασίσει απογευματινά συλλαλητήρια -, αλλού πρότειναν 48ωρη απεργία και αλλού 48ωρες επαναλαμβανόμενες απεργίες. Πρότειναν διαφορετική συγκέντρωση για τον κλάδο των εκπαιδευτικών και διαφορετική για τους υπόλοιπους εργαζόμενους. Αν μια τέτοια στάση δεν είναι υπονόμευση της πανεργατικής απεργίας και της προοπτικής κλιμάκωσης, τότε τι είναι;

Προκαλεί σοβαρά ερωτήματα και προβληματισμό η ανακοίνωση του ΝΑΡ, αλλά και η κατάπτυστη δήλωση των εκλεγμένων των Παρεμβάσεων/ΑΝΤΑΡΣΥΑ στα ΔΣ ΔΟΕ - ΟΛΜΕ που επιχείρησε να ταυτίσει το ΠΑΜΕ με τον Παναγόπουλο. Ξεπέρασαν κάθε χυδαιότητα και μίλησαν για «προδοσίες και ξεπουλήματα στα γιουσουρούμ». Τόλμησαν να εξισώσουν με τους εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ τους αγωνιστές του ταξικού κινήματος, αυτούς που είναι καρφί στο μάτι της εργοδοσίας, αυτούς που πάνω από έναν χρόνο δίνουν αδιάκοπο αγώνα ενάντια στο αντεργατικό τερατούργημα. Τυφλώνει... η αντι-ΠΑΜΕ ψύχωση.

Η απεργία είναι σκληρή αναμέτρηση, δεν προσφέρεται για τυχοδιωκτικά παιχνίδια

Αφού, λοιπόν, δεν κατάφεραν να περάσουν το διαλυτικό τους σχέδιο σε κλάδους του Δημοσίου, όπου διατηρούν ακόμα κάποιες δυνάμεις, πήγαν να στήσουν μια ακραία, τυχοδιωκτική ενέργεια στο λιμάνι του Πειραιά, δίνοντας λαβή στον κυβερνητικό - εφοπλιστικό μηχανισμό, που ήταν προετοιμασμένος - όπως αποδείχτηκε - για να την «υποδεχτεί» και να την αξιοποιήσει.

Έδωσαν τη δυνατότητα στην κυβέρνηση να συκοφαντήσει τα συνδικάτα και την απεργία, το μόνο όπλο που έχουν οι εργαζόμενοι και που το νομοσχέδιο βάζει στο στόχαστρο. Να συκοφαντήσει το ΠΑΜΕ και τις ταξικές δυνάμεις, γιατί από κει νιώθει πραγματικό φόβο και γιατί αποτελούν τον βασικό οργανωτή της λαϊκής πάλης απέναντι σε αυτές τις «ανατροπές του αιώνα».

Έριξαν νερό στο μύλο των αντιδραστικών δυνάμεων, ώστε να μιλούν για «μειοψηφίες που ταλαιπωρούν». Με την τυχοδιωκτική τους στάση καλλιέργησαν την απογοήτευση, αφού άρον άρον, μπροστά στην επίθεση, «μάζεψαν» την απεργία στο λιμάνι, που κράτησε τελικά μόνο για λίγα λεπτά!

Αποδείχτηκε ξανά ότι η απεργία είναι σκληρή ταξική αναμέτρηση, μεγάλο όπλο στα χέρια των εργαζομένων, με το οποίο δεν πρέπει να επιτρέψουμε να κάνουν τυχοδιωκτικά παιχνίδια.

Οι μάχες είναι μπροστά μας. Όλοι στον αγώνα για την επιτυχία της απεργίας. Το δίκιο θα κριθεί στον δρόμο του αγώνα!